REFERENTIES  

 

Veranderd Plan, 200ste wedstrijd toch Ironman Lanzarote!



Wat doe je wanneer een wedstrijd afgelast wordt? Ik ga op zoek naar een andere. China werd twee weken voor vertrek afgelast wegens het niet aanwezig zijn van de juiste papieren. Misschien wat vreemd voor een grote organisatie, maar dat doet niks af van het feit dat ik niet heen kom gaan. Ik had dit niet kunnen voorspellen in de voorgaande weken . Misschien ook wel omdat ik voornamelijk met mijn eigen proces bezig was en minder met randgebeuren. Wouter Wierenga attendeerde mij erop dat de wedstrijd afgelast was en ik ben hem daar dankbaar voor. Ironman zelf heeft eigenlijk niks gedaan.
Op de bewuste vrijdag was het voor mij snel handelen. Waar wil ik dan heen? De keuze was al heel snel gemaakt. LANZAROTE!!!!
Het eiland waar ik me al een geruime tijd thuis voel om te trainen en te racen. In eerste Instantie had ik Isabelle gebeld om te horen of het nog mogelijk zou zijn om me op de lijst te krijgen, immers de inschrijving is al een week gesloten. Omdat China afgelast was verleende uiteindelijk de race director met behulp van Bart Klein, clementie. Ik kon er tussen. Vanaf dat moment ging het heel snel. Appartement, vlucht, etc had ik geregeld binnen 3 uur en natuurlijk moest ik ook nog iets veranderen aan de komende dagen qua trainen. Deze week had ik vrij intensief doorgebracht. Koers, veel kilometers en een maximaaltest bij Juriaan Galavazi.
Eigenlijk ging dat heel soepel, en dit komt dan doordat ik me lekker voel en me niet te druk maak over een afloop. Het loopt zoals het moet gaan. Het enige wat ik dien te gaan doen is het beste eruit halen.
De zaterdag deed ik een lange rit met Carlo en Barry. Het rondje polder is een mooie afsluiting van de periode. In zone twee reden we het rondje tegen de 4 uur aan. Wat erg goed is. Zone 2 was het doel en ook tegen de vrij forse wind in bleef dat goed gaan. Op zich niet zo raar want de inhoud was er al. In de afgelopen periode meer ritjes gedaan van boven de 200 km, wat nu zijn vruchten af wierp. S’middags was een mooie test door naar de verjaardag van Eva te gaan. Althans om te kijken hoe fris ik zou zijn op een sociaal gebeuren. Erg leuk en het verliep allemaal vrij soepel.
Ik ben klaar om af te reizen. Zondag belde Carlo nog dat hij mee ging. Het werd slecht in Nederland en dit geeft hem een mogelijkheid om toch lekker een beetje te sporten, aangezien hij toch al vrij had. Zoals het nu loopt valt alles op zijn plaats. China afgelast, een pak geld minder (1300 euro), maar wel soepel op Lanzarote. Dat is eigenlijk waarom het gaat voor mij. Maak er wat moois van, dat is het enige geschenk waarbij ik, maar ook mijn omgeving meer energie krijgt.
De laatste week is het heerlijk om hier weer te zijn. Lekker gefietst, in zee gezwommen en het loopparcours goed verkent. Vandaag de spullen ophalen, zwemmen, lopen en een briefing. Het maakt allemaal niet uit. Ik heb er zin in. Toch even stiekem gekeken wat ik de vier keer hiervoor heb gedaan. 9:55 (1999), 9:31 (2006), 9:16 (2009), 9:18 (2010, met blessure). Dit wordt dus de 5de keer op Lanzarote en de 200ste wedstrijd in totaal. Toch reden voor een klein feestje. Meer dan 20 jaar in de sport. Waar is de tijd gebleven. Ik kan wel zeggen dat het me meer heeft gegevens dat dat ik ooit heb durven dromen. Volg  je hart is iets wat ik graag doe en dat kan ik volledig terug vinden zoals mijn beleving nu is. Dit is niet altijd zo geweest maar zoals ik in elkaar zit ben ik nu op een punt beland waar ik kan zeggen dat ik me: open, vrij van… en vol in energie voel staan. Daar zijn een aantal stadia aan voorbij gegaan. Ontkenning, frustratie,extremen en nog veel meer. Aan het einde van de rit is het mogelijk om alle stadia te gebruiken in een positieve zin, maar ik in negatieve zin. Beiden hebben ruimte maar leiden voor mij hopelijk naar voldoening. Van de week of na de wedstrijd meer…….

Terug naar het referenties overzicht.